Navigatie
Vorige Menu Volgende

12.Cultuur-1
De Vietnamese cultuur is enerzijds een typisch Zuid-Oost Aziatische, anderzijds bijna Europees te noemen.
Wie van Nederland in oostwaartse richting reist, komt steeds meer van onze cultuur afwijkende normen en
waarden tegen, met als extrema Pakistan-India, waarna Thailand en Vietnam opeens weer vertrouwd lijken
te zijn, ook al is dat oppervlakkig. E.e.a. is een gevolg van de historische ontwikkelingen:
het midden-oosten is wel beïnvloed, maar is niet bepaald onderworpen aan westerse overheersing.
India en Pakistan hebben het Engelse juk afgeworpen en er is weinig dat aan de Engelse tijd herinnert.
Hoewel de Fransen en de Engelsen zich niet naar brave normen hebben gedragen in Indochina en Siam
respectievelijk, hebben ze toch veel opgebouwd dat niet door de zelfstandig geworden staten is afgeschaft.
TAAL
Vietnam, dat notabene ook nog eens een Noord-Amerikaanse overheersing moest ondergaan, heeft nog
steeds een vleug Franse cultuur, te vinden in:
* de taal: dankzij een Franse jezuïet, Alexandre de Rhodes, werd het Chinese schrift gaandeweg omgezet
in een 'Latijns' schrift met accenten. Hij had overigens aanvankelijk weinig op met de Vietnamese cultuur.
* de gebouwen die de Fransen in de grote steden hebben achtergelaten zijn nog bijna allemaal in tact,
* straatnamen in het centrum van die steden zijn nog steeds tweetalig: Frans en Vietnamees,
* er wordt ondanks een destijds anti-kolonialistisch offensief nog steeds zoveel Frans gesproken dat
Frankrijk hier Francofone congressen houdt. Maar de Vietnamezen zijn geen patriotten m.b.t. hun taal:
"xe may" is (letterlijk) een fiets-motor, 'dus' een terreinmotor een: "xe offroad"? "thiet bi truyen hinh"
is een televisietoestel, of toch maar "Tivi". Een modem: "thiet bi truyen du lieu", of toch maar "Mo Dem".
Vietnam heeft één taal, die overal hetzelfde wordt geschreven, maar in het Zuiden iets anders wordt
uitgesproken dan in het (officiële) Hanoi Vietnamees. Bijv. vuon (tuin) = 'vuoen', in de Mekong 'joen'.
Nou ja, niet te vergelijken met het verschil tussen "Lemburghs" en "Frysk" in Nederland.
TV
Wanneer de TV programma's in een land een afspiegeling vormen van de maatschappij, dan is Vietnam een
geval apart: enerzijds traditioneel, anderzijds een beetje fanatiek m.b.t. de communistische geschiedenis,
dan weer ultramodern wat betreft toegepaste techniek met grafische hoogstandjes.
Wat het eerste betreft, er zijn geregeld uitzendingen van het traditionele Vietnamese toneel de 'Cai Luong'
een soort komedie met absurde humor en eentonige zang. Deze kunstvorm raakt in de minderheid.
Het merendeel van de uitzendingen betreft sport en sitcom, dat laatste is van het zwijmel type met af
en toe miniem geweld, maar geen sex en met soms honderden afleveringen, waarin nauwelijks iets gebeurt.
Naast enige eigen maaksels komen ze o.a. uit Korea, Argentinië en China. De Chinese films zijn voor de
helft quasi klassiek met steeds gekkere gewaden, hoofddeksels en samoerai zwaarden.
Vietnam kent géén ondertiteling, alles wordt oversproken. Bij veel films door slechts één stem (!)
Ik heb hier ooit "The Silence Of The Lambs" gezien geheel oversproken door één vrouwenstem.
En het oorspronkelijke geluid er dwars door heen natuurlijk!
Verder gaat erg veel zendtijd verloren met voortdurende 'voorproefjes' van uitzendingen, die even lang
zijn als het bedoelde programma zelf, maar versneden en geflitst, en dus niet geschikt voor epileptici.
SPORT
Aangezien de Vietnamese werkdag soms wel 12 uren telt wordt sport veelal via de TV genoten.
Net als bij ons is dat voor de helft gepraat erover en de reportages worden tot in het oneindige herhaald:
ik was laatst behoorlijk ziek en zo kon ik op de TV 'genieten' van 6 keer Ajax, 6 keer Psv, 4 keer Feyenoord
en 5 keer Heerenveen in één week, steeds dezelfde wedstrijden. En Heerenveen met extra specials omdat er
een Vietnamees in meespeelt. En ja, de Eredivisie wordt hier zowat integraal uitgezonden! Nederland is al
zolang ik hier kom beroemd ("Ha Lan! (=Nederland), Vanbasten, Gulit, Cruuf!"). Verder is er veel
badminton, tennis en voet-volley te zien; dat laatste is een nationale specialiteit: volley met een balletje of
een badminton shuttletje en het wordt door veel jongeren op straat beoefend, zoals bij ons het straat-voetbal.
Internationaal zijn er de SEA games (South-East-Asia). De supporters zijn hier minstens zo fanatiek als
in het westen. Dat wil ook zeggen: veel opstootjes en openbare dronkenschap na winst of verlies.
Verder zijn gevechtssporten redelijk populair, zoals het locale karate (Vo) dat in sportscholen plaats vindt.
;JOOP!