Navigatie
Vorige Menu Volgende

2020-1.Darm.
Inleiding
De darmen vormen een orgaan dat doorgaans weinig belangstelling trekt, maar ze zijn wel het grootste:
het darmkanaal is met zijn 6 á 7 meter veel langer dan ons lichaam. Geen record, de darmen van een
schaap zijn 28 meter lang, niets om jaloers op te zijn, gezien het verdere leven van een schaap.
Verder zijn de darmen nogal zelfstanding, je hebt er meestal geen omkijken naar. Alles gaat vanzelf.
Daarentegen zijn ze gevoelig voor bepaalde vormen van voedsel en heftige emoties.

De dunne darm
Die krijgt het voor zijn kiezen: het maagzuur is er nog maar nauwelijks uit. Alle rotzooi die we eten komt
hier in de 'sorteervakken'. En natuurlijk heeft de maag de alcohol er alweer uitgevist; blijft over: saaie troep.
Verder heeft de maag veel minder last van ingeslikte paperclips en verpakkingen: de ellende begint hier.
Er wordt wel gal enzo uit een zijkanaaltje bij gespoten, maar of dat nou zo lekker is ...

De blindedarm
Rare aanduiding, de andere onderdelen zien ook niks. Legio verklaringen voor die naam, zoals:
"hadden we nodig toen we nog in de bomen klommen tussen de andere apen". Onzin natuurlijk.
Deze component dient voornamelijk voor ontstekingen, gevolgd door operatief ingrijpen.
Ik kan ervan meepraten: mijn onderbuik wordt al 60 jaar ontsierd door een ferm lidteken.
Het allerergste is dat ze niet mijn blindedarm, maar het aanhangsel hebben verwijderd, want zo zit
dat in elkaar: dat overbodige stukje is de eventuele boosdoener. Kortom, spraakverwarring genoeg.
Maar ja, wat wil je ook in een wereld, waarin de zwarte doos uit een vliegtuig oranje is geschilderd.
Toen mijn uiterlijk nog wat voorstelde was ik een bezienswaardigheid op het strand en in het zwembad;
althans voor meiden van mijn leeftijd. Dat is nu (gelukkig) over, anders moest ik op de kermis gaan staan.

De dikke darm
Een van onze organen met eigen huisdieren: de darm flora. Zoals thuis de hond en de kat geregeld wat
voedsel restjes toegeschoven krijgen, die wij niet lusten, zo laten de darmen hier deze nijvere beestjes
verteren wat ze zelf niet (direct) aan kunnen. Een andere, minder prettige eigenschap van deze darmen is
de gevoeligheid voor stress en gezwellen. Gelukkig kan de chirurg er hier al bijna van de andere kant bij.

De endeldarm
Doet me denken aan onze Kliko: wordt geregeld geleegd, maar je zit tussendoor wel tijden in de shit.
"Continuous delivery" is hier trouwens ongewenst. Raar eten, een koutje en/of griep in het algemeen
veroorzaken al genoeg ongerief, waardoor je de deur (van het toilet?) nauwelijks meer uit komt.
Verder is er hier, zij het beperkt, twee-richtingen verkeer mogelijk, sinds de uitvinding van de zetpil
en het 'op-zijn-Grieks'. Maar over het algemeen raak je hier alles wat erin komt wel weer kwijt,
je houdt er hooguit een of meer aambeien aan over, en wat kramp na een 'moeilijke bevalling'.

Slotwoord.
Dit interessante onderwerp kwam spontaan boven tijdens mijn vakantie op het Vietnamese platteland.
Tja, hoe kwam dat, denk je?
;JOOP!