Navigatie
Vorige Menu Volgende

2019-1.Mind I/O
Oorspronkelijk was Science Fiction een stijl van verhalen schrijven, meestal gebaseerd op (verkeerd begrepen)
actuele wetenschappelijke publicaties. Mooi voorbeeld: Jules Verne. Tot aan de jaren 1970-1980 was SF
technisch georiënteerd: het verhaal was soms bijzaak, vooral futuristische mogelijkheden werden geëtaleerd.
Na ± 1980 kwam het besef dat de meeste voorspellingen wensdromen bleven: 'dankzij' Hendrik Lorentz werd
reizen naar de sterren een utopie (niet sneller dan het licht) en computers namen nog steeds de macht niet over.
Daarvoor in de plaats kwam een verschuiving naar de psychologie. Pionier was Isaac Asimov die reeds in 1939
de denkende machine (de Robot) en diens geestelijke problemen beschreef. Er ontstonden diverse stromingen
zoals de invloed van de techniek op de mens of confrontaties met de culturen van Aliens. Star Trek, naar het
model van de marine van de V.S., probeerde realistisch te blijven (men studeerde serieus op de mogelijkheid
van "beam-me-up, Scotty" en allerlei wapens). Maar daarbij werden onbestaanbare Alien volkeren 'ontdekt'.
Aliens werden intensief beschreven door de schrijver Jack Vance die exotische aardse volkeren model liet staan
voor Aliens die daardoor menselijke trekken kregen. Fantasie kreeg de boventoon in "In De Ban Van De Ring"
en in "Star Wars" waar technische zaken werden vervangen door (boze) geesten en magische krachten zoals
de 'Force' en waar de natuurwetten geweld werd aangedaan. Het zal wellicht zijn opgevallen dat Star Wars
zich NIET in onze Melkweg afspeelt (om lastige verbanden met de Aarde te vermijden).

In vele verhalen speelt de macht van de geest een rol: bijvoorbeeld door gedachten te lezen of te schrijven.

LEZEN: hoe zou je gedachten kunnen lezen? Onontkoombaar moet er 'iets' worden uitgezonden, een soort
hersenstraling of zo. De plaats van deze 'uitzendingen' is bepalend voor de mogelijkheden. Als dit fenomeen
zou bestaan, dan zou de frontale cortex, de voorste hersenkwab, waarin het bewustzijn zetelt, de aangewezen
plek zijn. Ter vergelijking: malware zit in het main-memory van de computer. Disks en peripherals zijn net
als de grote hersenen passief en kunnen dus niet rechtstreeks worden 'gehackt'. Verder zou de betreffende
straling in alle richtingen, maar niet even sterk, worden uitgezonden en op afstand vrij zwak zijn.
Meestal zijn verhalen over pure gedachten-lezers problematisch: ze moeten niet opvallen; logisch, niemand
wil 'gelezen' worden of zijn privacy kwijt raken en de geheime dienst wil je waarschijnlijk 'misbruiken'.
Of: Jack Vance beschrijft iemand die op Aarde terugkeert na 'elders' gedachten te hebben leren lezen:
hij wordt knettergek van 7 miljard gedachten zendende breinen en vlucht weer de ruimte in.
Word je een supermens? Hoewel je kwade bedoelingen kunt detecteren, vijanden kunt ontlopen en verborgen
personen kunt opmerken, ben je op afstand kwetsbaar: een verre sluipschutter of aangebrachte boobytraps
worden je fataal. Nog een obstakel: denken we in een spreektaal of in een universele biologische code?
In het eerste geval kun je buitenlanders zelden 'lezen'.

SCHRIJVEN: dit fenomeen is moeilijker te typeren. Waarschijnlijk moet ook hier een soort straling worden
gebruikt, maar de zender is niet gemakkelijk te lokaliseren. De ontvanger is vast weer de frontale cortex.
Het is de vraag of het slachtoffer zich bewust zal/kan zijn van de actie. Want: zijn we ons bewust van
(geslaagde) hypnose? Of zelfs van effectieve intimidatie? Lang niet altijd, maar de ogen spelen een
belangrijke rol (e.e.a. gaat OOK met straling gepaard, al is het dan maar gewoon licht!).
De pure gedachten-schrijver kan zijn slachtoffer(s) aardig voor de gek houden door zichzelf of de omgeving
er anders uit te laten zien, maar ook hier moeten we rekening houden met richting of beperkte afstand.
Dus is hier behoefte aan een 'stralingsbundel', anders wordt het moeilijk om doeltreffend te zijn: je zou
dan in een groep mensen alleen maar iedereen tegelijk 'treffen' en dan breekt het verschil in onderlinge
afstand, dus intensiteit, je op: een waarnemer buiten de reikwijdte krijgt je misschien zelfs door!

Het moge duidelijk zijn dat ik de beschreven 'gaven' niet als 'Harry Potter effect' beschouw maar als een
mogelijk fysisch verschijnsel (ik kan mijn achtergrond niet negeren). Want het gegeven dat dit alles
van en naar biologische systemen zou moeten 'werken' geeft er een hybride tintje aan. Afgezien van wat
diersoorten die licht kunnen geven en sidderalen die zonder zonnepanelen elektriciteit kunnen opwekken
kennen we eigenlijk geen technische organen bij dieren. Het menselijk ras heeft tot nu toe elke leemte in
zijn zintuigen kunnen opvullen met kunstmatige oplossingen, maar ondanks wilde verhalen daarover kunnen
we de feitelijke gedachten van een persoon niet 'aftappen'. Hersencellen hebben/zijn geen binaire units.
Misschien maar goed ook. Mijn computer en telefoon zijn al lek, van mijn hoofd blijven ze af!
;JOOP!