Navigatie
Vorige Menu Volgende

2017-3.(Mis-)communicatie
Een mug heeft een brein van zo'n halve kubieke millimeter. Daar doet hij/zij, behalve ons steken, letterlijk
alles mee: voortplanten, rond ons hoofd zoemen, voedsel (!) vergaren, dreigende meppers ontwijken enz.
Hij/zij kan ons nauwelijks zien, maar onze zweetvoeten worden geroken en gevonden. Kennelijk blijft er nog
capaciteit over voor het paren met het andere geslacht zodat hun kinderen ons op hun beurt kunnen pesten.

Een eekhoorn heeft, variërend van Chipmunk tot Ratufa Indica, ± 1-8 kubieke centimeter brein;
daarmee moet het diertje onder andere nesten bouwen, begraven voedsel kunnen terug vinden,
de omgeving inschatten qua dreiging of geschiktheid om te wonen en vervolgens nieuwe eekhoorns maken.

De mens heeft een flinke kilo hersenen (± 100 000 000 000 cellen) alsmede een ruggenmerg en wat hij/zij
daarmee allemaal doet en kan doen mag bekend worden verondersteld. Als extraatje heeft de Homo Sapiens
een hersengebied voor virtuele waarneming: de verbeelding. Volgens de biologen is deze uitbreiding slechts
30000 jaar oud. Volgens psychologen is deze ontwikkeling niet alleen verantwoordelijk voor (bij-)geloof
en religie, maar ook voor de mannenmaatschappij (voordien was moe de baas). De verbeelding schijnt bij
de (meeste?) andere dieren nooit te zijn ontstaan en maakt ons theoretisch superieur (ook aan die mug?).
Ons vernuft schijnt daardoor haast geen grenzen te kennen: we 'zien' verder dan alle andere dieren, we
gebruiken geluid, licht en (radio-)straling, we bouwen kunstmatige breinen en supersnelle voertuigen,
we dalen 11.5 km af in de zee, zien de sterren en planeten en vliegen (nou ja, vlogen) naar de maan en terug.

Oh ja, en we communiceren met elkaar, niet alleen met grimassen, gebaren, aanrakingen en brul geluiden,
zoals de andere apen. Nee, we ontwikkelden een taal. EEN TAAL? DUIZENDEN TALEN! We gebruiken
onze technische vindingen voor het transporteren van onze meningen, vragen en antwoorden. We gebruiken
onze stem en onze handen voor het bedienen van toetsenborden en aanwijzers (o.a. de muis).

Heel efficiënt, he? Nee, helemaal niet:
allereerst persen we de gedachten uit die miljarden hersencellen in een seriële stroom lettertekens (USB?).
Vervolgens geven we die tekens, soms, weer in geluiden die analoog zijn dus niet exact. Dus hebben we weer
miljarden hersencellen nodig om uit die onzuivere geluiden de oorspronkelijk bedoelde tekst te distilleren.
Dan, spreken en luisteren tegelijk gaat niet (doen we dus geregeld), dus moeten we regelen dat vraag en
antwoord niet door elkaar lopen. Onze informatiestroom wordt daarom geregeld vastgelegd op een medium,
zodat de ontvanger er ongestoord naar kan luisteren, het lezen of op een andere manier ondergaan.
Allemaal tijdverlies die media, films, emails, boeken, enzovoort. Verder is onze informatie-uitwisseling
volkomen lineair, één-dimensionaal, van begin naar eind en valt er iets weg, dan kun je opnieuw beginnen.
Zelfs onze computer programma's zijn één-dimensionaal: ze mogen dan verscheidene loops en subroutines
bevatten, er rijdt maar "één treintje over de rails" (voor iedere thread dan, ok).

Helen Keller werd, 2 jaar oud, blind en doofstom. Als 7-jarig kind moest ze ontdekken dat ze met een
onzichtbare, stille wereld kon communiceren d.m.v. in haar hand geschreven tekens. Later leerde ze Braille
en gebaren aftasten. Op 38-jarige leeftijd studeerde ze Cum Laude af aan de Radcliffe College in Boston.
Ze schreef een aantal boeken en hield wereldwijd lezingen over blinden- en doven-onderwijs.
Ongelooflijk, niet waar? Nou, als je er eens goed over nadenkt, is het verschil met ons, zienden, sprekenden
en horenden, niet zo groot.

En hoe gaat dat communiceren van ons dan? Nou, eerst "hoe gaat het met je hond/kinderen/tante". Dan, na
veel omhaal de mededeling of het verzoek, vervolgens het bedankje of de afwijzing. Tenslotte het slotprotocol:
"groeten aan je vrouw/minnaar/opa", dan nog wat vergeten of weer opgerakelde overbodigheden.
Altijd gevolgd door de uitstervende verbinding: "Nou, tot bels"/"Doeoeoeoeg"/"Ja, jij ook"/"Goeie dag,
morgen, he?" Dat laatste duurt soms even lang als de 'nuttige' lading.

Hoe is het mogelijk dat de Dinosaurussen WEL en de mensen (nog) NIET zijn uitgestorven?
;JOOP!