Navigatie
Vorige Menu Volgende

2016-4.Het Land Der Blinden
Iedereen kent natuurlijk H.G.Wells (1866-1946), de (Engelse) schrijver van o.a. "The Time Machine",
"The Invisible Man" en "The War Of The Worlds". Wat weinigen weten is dat hij zeer veelzijdig was,
namelijk bioloog, geschiedkundige, politiek analist, specialist in maatschappijleer en ontwerper van
zogenaamde 'war games'. Veel van die onderwerpen zijn in zijn verhalen terug te vinden.
Hij schreef er meer dan honderd en vele daarvan waren helemaal geen science fiction.
In feite waren het half-wetenschappelijke studies waarin hij, Darwin aanhanger, theorieën uitwerkte of
gemeenschappen bedacht met bepaalde eigenschappen die hij op zijn manier liet evolueren.
Hij werd 4 maal genomineerd voor de Nobelprijs voor literatuur en vele van zijn verhalen zijn
meermaals verfilmd. In 1936 veroorzaakte Orson Wells een enorme paniek in de U.S.A. door
"The War Of The Worlds" als radio hoorspel uit te zenden in de vorm van fictieve nieuwsberichten.

Toch kent haast niemand zijn, in mijn ogen, beste verhaal: "The Country Of The Blind" uit 1904.
In het kort: een bergbeklimmer in Ecuador probeert een onbekende berg te beklimmen maar eenmaal
boven glijdt hij aan de andere zijde een schuine helling af en ontdekt zo een verborgen dal. De gehele
bevolking daar is eeuwen geleden gevlucht voor de Spanjaarden, door aardverschuivingen geïsoleerd
geraakt en geheel blind geraakt door een besmettelijke, maar erfelijke ziekte.
Wanneer hij ontdekt dat hij de enige ziende is waant hij zich "Een-oog, laat staan twee-oog, koning".
Dat valt vies tegen: de hele bevolking is, zoals je van blindgeborenen mag verwachten geheel ingesteld
op de resterende 4 zintuigen, de huizen hebben geen ramen, de wegen zijn afgezoomd enzovoort.
Verder lukt het hem niet ze duidelijk te maken dat hij wel kan zien: "wat bedoelt hij met zien?".
In tegenstelling tot zijn verwachtingen is hij in vrijwel alles hun mindere, behalve in een vuistgevecht.
Om in zijn onderhoud te voorzien gaat hij bij een familie werken, met matig succes. Hij wordt verliefd
op een van de dochters en het is waarachtig wederzijds. Hij vraagt om haar hand, maar de gemeenschap
is er tegen wegens zijn idiote verhalen over "kunnen zien". Tenslotte komt hij erachter dat men een huwelijk
wil toestaan mits hij zijn ogen ("die nutteloze organen") laat verwijderen, die kennelijk ontstoken zijn
en zijn brein hebben aangetast. Die avond vlucht hij.
Oorspronkelijk eindigde het verhaal met zijn vlucht terug over de bergrug; een latere versie kreeg een
'happy' (?) end: hij ziet dat er een lawine ontstaat en weet nog net zijn (blinde) liefje te redden,
terwijl de rest omkomt.
Tot zover Wells.

In 1995 wandelde ik door een winkelstraat in Sai Gon. Plotseling ontwaarde ik een, laten we zeggen,
electronica zaak, althans een paar tafels met computers, onderdelen en andere rotzooi erop.
Een drietal jongens was met soldeerbout, tangen, kabels en wat al dies meer in de weer.
Nieuwsgierig liep ik binnen. "You Businessman?" vroeg er een. "No, I'm programmer" antwoordde ik.
Ik had nu alle aandacht: die Westerling zou ze vast wel kunnen helpen met al zijn ervaring.
Wat waren ze aan het doen?
Nou, op de ene PC stond Microsoft Windows 3.1 en dat moest ook op de andere PC komen.
Waar waren de installatie floppies? Hadden ze niet. Sterker nog ze hadden helemaal geen floppies.
Later ontdekte ik elders dat floppy disks in tropische landen korter leven dan een slachtkip (heel kort dus).
Wat hadden ze dan? Een RS232 kabeltje (9-polige aansluitingen). Ze bleken al een driver programma
of zoiets dergelijks te hebben gefabriceerd in enen en nullen, maar hoe was me een raadsel:
er was geen editor, tekstverwerker of wat dan ook in de omtrek. Na wat vruchteloze pogingen om zelfs
maar te begrijpen wat ze hadden gedaan deed ik twee stappen achteruit. Nu kwam de Vietnamese cultuur
me te hulp: ze lachten niet, ze keken voor zich en negeerden me verder, zodat ik geen gezichtsverlies
zou lijden. Stilletjes schuifelde ik de winkel uit en vervolgde mijn weg, een illusie armer, een ervaring
rijker, en zwaar twijfelende aan mijn tot dan toe 'onbesproken' vakmanschap.
;JOOP!