Navigatie
Vorige Menu Volgende

2014-4.Misbruik
.... gingen uw gedachten direct naar .... NEE, daar wil ik het niet over hebben.
Ik ben geen zwemleraar, turncoach of peuterverzorger, nooit geweest of geambieerd ook, maar programmeur in
hart en nieren en dan kom je aan dat soort bezigheden gewoon niet toe. En enge plaatjes van blote kleuters heb
ik ook niet, behalve dan die foto die mijn ouders ooit van mij, in mijn nakie liggend op een berenvelletje,
hebben laten maken. Wat dan wél? Laat ik het zo formuleren: het oneigenlijk gebruik van de door de werkgever
of onderwijsinstelling ter beschikking gestelde middelen. Bijvoorbeeld:

Een van mijn administratieve collega's aan de universiteit werd plotseling op staande voet ontslagen.
Via via hoorden wij dat hij 's avonds dames met problemen ontving op zijn kantoor
(de Universiteit is 24 uur per dag open). Kennelijk gaf hij zich zonder problemen uit voor psychiater.
Tja, wat dacht je, aan een subfaculteit voor Psychologie. De rest kun je wel raden.

Een van mijn klanten vertelde dat een bestelde tape-unit (tafelmodel) wel was aangekomen (er was voor
getekend), maar het apparaat was sinds dien spoorloos; een ander wist te vertellen dat het periferal thans aan
de PC van de collega aan het laatste bureau, maar dan bij hem thuis, als back-up diende,
maar 'men' durfde niet te gaan kijken (zelf margarine op het hoofd?).

Zoiets dus. Daar vallen de meegenomen nietmachines en pennen en de stiekem gekopieerde tijdschriften
bij in het niet. Maar, er is niets nieuws onder de zon (zie ook Prediker 1, vers 9):

Toen ik nog klein was hadden we geen TV; mijn moeder deed boodschappen bij De Gruyter.
Deze groot-grutter gaf een hele GULDEN terug bij inlevering van 10 gulden aan kassabons.
De slogan luidde dan ook "Èn betere waar èn tien procent".
Hele avonden bracht ik door met het vinden van een set bonnen die zo dicht mogelijk bij 10 gulden uitkwam.
Toen ik jaren later ALGOL () college volgde hoorde daar een practicum bij met printende terminals aan het
GE-rekencentrum. Laat nu mijn banketbakker nèt een actie houden: een slagroomtaart voor 25 gulden aan
kassabonnen. Snel een programma geschreven dat de beste combinatie bepaalde. Dat viel vies tegen:
het duurde een eeuw voor de winnende set bonnen was bepaald. Ik durf jullie vandaag de dag nog steeds
niet te vertellen hoeveel die taart aan de Wiskunde Faculteit heeft gekost ....

In 1971 werkte ik part-time bij een klein warenhuis, dat een boekhoudmachine had aangeschaft met 200 (!)
decimale geheugens van 12 posities. De hoofdboekhouder en zijn assistent hadden een cursus gevolgd m.b.t.
de 4 cijferige instructies, maar .... ze waren beter in boekhouden. In Juli kreeg ik een brommer ongeluk en
brak mijn been: 6 weken in het gips. Liefdevol verzorgd door mijn moeder schreef ik voor die winkel een
programma om adressen te alfabetiseren, maar ik schreef ook nog een compiler voor rekenwerk.
Uiteraard lieten ze me rustig testen (zogenaamd), maar feitelijk experimenteerde ik met die compiler.
Leuk: e^1000000 in 11 decimalen kostte 54 seconden; en de boekhouder maar wachten tot ik uitgespeeld was.

Mijn schoonvader was een fervent schaker. Hij kon niet geloven dat zo'n blok ijzer (nou, anno 1980 dan) kon
schaken, laat staan van hem kon winnen. UNIX bevatte in die dagen een schaakprogramma, inclusief de
sources (!) waarin stond te lezen dat dit NIET het programma Belle was waarmee Ken Thompson wereldkampioen
was geworden. Dus kreeg ik dagelijks een zet door van mijn schoonvader, waarna ik hem de tegenzet deed toekomen.
Helaas was het schaken geheel interactief, dus moest ik het programma steeds 'voeden' met een tekst file
waarin alle reeds gedane zetten stonden. Naarmate de partij vorderde werd dat een langdurige aangelegenheid ....

Een variant: jaren later werkte ik bij een succesvol softwarehouse.
Bijna elke week was er wel een binnengehaalde order te vieren. Je was programmeur, maar je vierde vrolijk
met de verkopers mee (toen, ja). Terwijl we flink wat gevarieerde calorieën naar binnen werkten, begon een
van mijn collega's die een paar hoge glazen had geleegd met lallende tong te verkondigen dat hij, op geheel
eigen initiatief, een tijdbom had verwerkt in een van de uitgeleverde producten; het ging om een klant die niet
zo strikt was met betalen en mijnheer wilde de klant wel waarschuwen voor het gevaar zijn hele administratie
te verliezen, wanneer het geld maar binnen kwam. We keken elkaar aan en als één man holden degenen die
nog konden lopen naar de directiekamer. Daar een bestuurder vinden die ook nog overeind was viel niet mee,
maar toen de boodschap over was gekomen was hij (altijd een hij, hè?) meteen bijna nuchter en regelde een
gekuiste software levering en een stevige smoes om de programmatuur bij de klant te kunnen vervangen.
Net op tijd.

En vandaag de dag: ach, spelletjes in de baas zijn tijd zijn nauwelijks te onderscheiden van serieus werk.
Wanneer je flex werkt is er meestal geen toezicht en wanneer je vanuit huis werkt: niemand ....
Dus: speel maar raak, beun maar raak, maar .... koop zelf je nietjes, want ze hebben je dóór: de kast op kantoor is leeg.

() ALGOL is/was een Europese programmeertaal met wortels in Nederland, voorloper van PASCAL, C en JAVA.
;JOOP!